ο ξυλοκόπος είχε γυρίσει σπίτι του σώος και ετσι
τα χρόνια πέρασαν πολύ ήσυχα...
Mια μέρα λοιπόν η γύναικα του ξυλοκόπου του είπε
πώς είχε ένα μωρό στα σπλάχνα της...Ο ξυλοκόπος θυμηθηκε τη γοργόνα...χλώμιασε...
'Αργα το βράδυ πήγε μόνος του μια βόλτα στο δάσος να σκεφτει...
Ξαφνικα η Αμπελ εμφανιστηκε μπροστα του... <<Ξερω οτι η γυναικα σου ειναι εγκυος...
δυστηχως πρεπει να δωσεις το μωρο στη γοργονα...αλλιως μεγάλη συμφορα θα σε βρει.....>>
<<Δε μπορειτε να με βοηθήσετε..;>>ρώτησε σαστισμενα ο ξυλοκόπος
<<Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σου δώσω αυτό το φυλαχτο,να το φορέσεις στο λαιμό της γυναίκας σου...
ελπίζω η γυναίκα σου να μην πάθει κακό..>>μ'αυτα τα λόγια η Αμπελ εξαφανίστηκε...
Οι μήνες πέρασαν η γυναίκα του ξυλοκόπου έμπαινε στο μήνα της κι ο ξυλοκόπος φοβόταν κάθε μέρα πιο πολύ..Τη νύχτα της Πανσέληνου σκέφτηκε να επισκεφτει την Αμπελ για να μάθει τη πρεπει να κανει...
Γυρίζοντας όμως βρήκε τη γυναίκα του αναίσθητη να αιμοράγει......Η γοργόνα είχε πάρει αυτό που ήθελε...
Η Άμπελ ήρθε να τον βοηθήσει..<Το αισθανόμουν πώς θα ρθει ευτηχώς εσύ και τα παιδια ειναι καλα...και η γυναίκα σου θα ζήσει...>>
Το αλλό πρωί η γυναίκα του ξύπνησε και ήταν σώα...άλλα δεν θυμόταν τίποτα....
